Στη Βραζιλία, υπάρχει μια παράλληλη κοινωνία, η κοινωνία της παραλίας. Το τροπικό κλίμα και τη απέραντη αμμώδης ακτογραμμή, έχει δημιουργήσει μια παράλληλη κοινωνία που έχει τους δικούς της νόμους και τη δική της ζωή. Διαρκεί μόνο μερικές ώρες της ημέρας, όσο υπάρχει φως. Είναι τόπος για χαλάρωση, παιχνίδι, δουλειά και ανακύκλωση. Η ζωή στην παραλία είναι πιο δημοκρατική, πιο ελεύθερη πιο ανεκτική και πιο αισθησιακή, λες και βγάζοντας τα ρούχα αποβάλλουμε μαζί το κοινωνικό μας στάτους και την υπεροψία μας.

Το Ρίο υμνήθηκε από τους πάντες για τη φυσική του ομορφιά. Η Κοπακαμπάνα και η Ιπανέμα, ονόματα εξωτικά, είναι ίσως από τις πιο γνωστές παραλίες στον κόσμο. Οι παραλίες του είναι η ουσία της πόλης, κομμάτι της καθημερινότητας. Τραγουδήθηκαν, έγιναν φωτογραφίες, ποιήματα. Χρησιμοποιήθηκαν σαν φόντο για ρομαντικές σκηνές σε ταινίες, αλλά και έζησαν τρομερές σκηνές αστικής βίας. Είναι o υπ' αριθμόν ένα τουριστικός προορισμός. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ήταν απλώς τόπος για να θεραπεύουν τις πληγές στο σώμα. Μετά έγιναν μόδα, τρόπος ζωής.

Βασικός πρωταγωνιστής του ντοκιμαντέρ η Κοπαλαμπάνα, η Ιπανέμα, το Λεμπλόν, Μπάρρα, το Πισινάο ντε Ράμος μερικά τμήματα από την ακτογραμμή του Ρίο ντε Ζανέιρο, για τις οποίες μας μιλούν κολυμβητές, τουρίστες, πλανόδιοι πωλητές, πόρνες, τραβεστί… Όλοι αναφέρονται στη δημοκρατικότητα της παραλίας. Βλέπουμε τις σχέσεις ανάμεσα στις διάφορες κοινωνικές τάξεις στις παραλίες του Ρίο. Μια ανθρωπολογική μελέτη στην ακτογραμμή του Ρίο.